ภาวะทุพโภชนาการคือภาวะขาดสารอาหารเรื้อรังหรือเฉียบพลันซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพ ความเป็นอยู่ ตลอดจนสมรรถภาพทางร่างกายและจิตใจ องค์การอนามัยโลก (WHO) ให้คำจำกัดความภาวะทุพโภชนาการว่า "ภาวะโภชนาการที่ผิดปกติใดๆ ที่เกิดจากการขาดดุล ส่วนเกิน หรือการเปลี่ยนแปลงในการใช้พลังงานและ/หรือสารอาหาร"
ภาวะทุพโภชนาการอาจเกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่ดี โรคเรื้อรังหรือเฉียบพลัน ความผิดปกติของระบบเผาผลาญ การดูดซึมสารอาหารไม่เพียงพอ หรือปัจจัยเหล่านี้รวมกัน ภาวะทุพโภชนาการสามารถแสดงออกได้หลายวิธี รวมถึงการเจริญเติบโตล่าช้า น้ำหนักลด พลังงานต่ำ กล้ามเนื้ออ่อนแรง โรคโลหิตจาง แผลที่ผิวหนัง และความบกพร่องทางการเรียนรู้
ภาวะทุพโภชนาการเป็นปัญหาสาธารณสุขระดับโลก จากข้อมูลของ WHO เด็กอายุต่ำกว่า 150 ปีมากกว่า 5 ล้านคนต้องทนทุกข์ทรมานจากภาวะทุพโภชนาการเรื้อรัง และ 3 ล้านคนเสียชีวิตในแต่ละปีอันเป็นผลโดยตรงจากภาวะดังกล่าว ภาวะทุพโภชนาการยังเป็นปัจจัยที่ทำให้เด็กอายุต่ำกว่า 3,5 ปีเสียชีวิตมากกว่า 5 ล้านคนในแต่ละปี
ภาวะทุพโภชนาการเป็นปัญหาร้ายแรงอย่างยิ่งในประเทศกำลังพัฒนา โดยที่ 70% ของเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปีต้องทนทุกข์ทรมานจากภาวะทุพโภชนาการเรื้อรัง กรณีส่วนใหญ่ของภาวะทุพโภชนาการเกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่ดี แต่ก็อาจเกี่ยวข้องกับโรคเรื้อรังหรือเฉียบพลัน ความผิดปกติของระบบเผาผลาญ หรือการดูดซึมสารอาหารบกพร่อง
การจำแนกภาวะทุพโภชนาการ ตอนที่ 1
https://www.youtube.com/watch?v=x2h_ZwFn3VY
สุขภาพตาม WHO
https://www.youtube.com/watch?v=Rabnvu7N2l0
ภาวะทุพโภชนาการตามข้อมูลของ WHO คืออะไร?
ภาวะทุพโภชนาการตาม WHO คือภาวะที่เกิดขึ้นเมื่อร่างกายไม่ได้รับสารอาหารที่จำเป็นในปริมาณที่เพียงพอ อาจเกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่ดี ความเจ็บป่วยที่รบกวนการดูดซึมสารอาหาร หรือทั้งสองอย่างรวมกัน ภาวะทุพโภชนาการสามารถแสดงออกได้ว่าเป็นการขาดสารอาหารที่จำเป็นตั้งแต่หนึ่งชนิดขึ้นไป ซึ่งอาจนำไปสู่ความผิดปกติต่างๆ ได้
ภาวะทุพโภชนาการกำหนดได้อย่างไร?
ภาวะทุพโภชนาการเป็นภาวะที่ร่างกายไม่ได้รับสารอาหารที่จำเป็นต่อการทำงานอย่างเหมาะสมที่สุด อาจเกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่ดี ความเจ็บป่วย ความผิดปกติของระบบเผาผลาญ หรือปัจจัยเหล่านี้รวมกัน ภาวะทุพโภชนาการอาจเกิดขึ้นได้กับทุกคน แต่จะพบได้บ่อยในเด็กและผู้สูงอายุ อาการของภาวะทุพโภชนาการ ได้แก่ น้ำหนักลด เหนื่อยล้า อ่อนแรง เบื่ออาหาร และปัญหาผิวหนัง และอื่นๆ อีกมากมาย หากปล่อยทิ้งไว้โดยไม่ได้รับการรักษา ภาวะทุพโภชนาการอาจนำไปสู่โรคแทรกซ้อนร้ายแรง เช่น โรคโลหิตจาง การติดเชื้อ พัฒนาการของเด็กล่าช้า และหัวใจวาย
โภชนาการตาม WHO คืออะไร?
โภชนาการคือการกิน การเก็บสะสม และการใช้สารอาหารของสิ่งมีชีวิต โภชนาการตามข้อกำหนดของ WHO คือกระบวนการที่ร่างกายใช้อาหารเพื่อสุขภาพที่ดี
ภาวะทุพโภชนาการคืออะไรและมีประเภทใดบ้าง?
ภาวะทุพโภชนาการเป็นความผิดปกติของการพัฒนาทางร่างกายและจิตใจที่เกิดขึ้นเมื่อร่างกายไม่ได้รับสารอาหารที่จำเป็นต่อการทำงานอย่างถูกต้อง ภาวะทุพโภชนาการอาจเป็นแบบเฉียบพลันหรือเรื้อรัง ภาวะทุพโภชนาการเฉียบพลันเกิดขึ้นเมื่อร่างกายไม่ได้รับสารอาหารที่จำเป็นในช่วงเวลาสั้น ๆ ในขณะที่ภาวะทุพโภชนาการเรื้อรังเกิดขึ้นเมื่อร่างกายไม่ได้รับสารอาหารที่จำเป็นเป็นระยะเวลานานขึ้น ภาวะทุพโภชนาการเฉียบพลันสามารถรักษาให้หายได้ แต่ภาวะทุพโภชนาการเรื้อรังอาจส่งผลถาวรต่อการพัฒนาทางร่างกายและจิตใจของแต่ละบุคคล
ภาวะทุพโภชนาการตามคำจำกัดความของ WHO คืออะไร?
ภาวะทุพโภชนาการตามรายงานของ WHO ถือเป็น "อุปสรรคต่อการพัฒนาทางร่างกายและจิตใจอันเนื่องมาจากการขาดสารอาหารที่จำเป็นอย่างเรื้อรัง ซึ่งโดยทั่วไปคือโปรตีน วิตามิน และแร่ธาตุ ซึ่งส่งผลต่อการเผาผลาญอาหาร และด้วยเหตุนี้ ความสามารถในการทำกิจกรรมทางร่างกายและจิตใจ"
สาเหตุหลักของภาวะทุพโภชนาการคืออะไร?
สาเหตุหลักของภาวะทุพโภชนาการคือการรับประทานอาหารที่ไม่ดี โรคพิษสุราเรื้อรัง และการสูบบุหรี่ นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากโรคเรื้อรังหรือไม่ได้รับการรักษา เช่น เบาหวาน ความดันโลหิตสูง วัณโรค มะเร็ง หรือเอชไอวี/เอดส์ ภาวะทุพโภชนาการอาจเกิดจากความเครียด วิตกกังวล หรือซึมเศร้า
ภาวะทุพโภชนาการส่งผลเสียต่อสุขภาพอย่างไร?
ภาวะทุพโภชนาการอาจทำให้เกิดปัญหาสุขภาพมากมาย มันสามารถทำให้เด็กมีแนวโน้มที่จะเจ็บป่วย การบาดเจ็บ และการเจริญเติบโตและพัฒนาการล่าช้ามากขึ้น นอกจากนี้ยังอาจทำให้ระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอลง ทำให้ต่อสู้กับความเจ็บป่วยและการติดเชื้อได้ยากขึ้น ในผู้ใหญ่ ภาวะทุพโภชนาการอาจทำให้เกิดภาวะโลหิตจาง กล้ามเนื้ออ่อนแรง ปัญหาผิวหนังและเส้นผม ปัญหาทางเดินอาหาร และความผิดปกติของระบบเผาผลาญ
ภาวะทุพโภชนาการสามารถป้องกันและรักษาได้อย่างไร?
ภาวะทุพโภชนาการสามารถป้องกันได้โดยการทำให้ทุกคนสามารถเข้าถึงอาหารที่สมดุลและดีต่อสุขภาพ สิ่งสำคัญคือต้องตรวจหาและรักษาภาวะทุพโภชนาการในผู้ที่เป็นโรคนี้อยู่แล้ว การรักษาภาวะทุพโภชนาการต้องใช้ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร เช่น วิตามินและแร่ธาตุ ตลอดจนการปรับปรุงคุณภาพและปริมาณของอาหารที่บริโภค
